guī qù lái. guī qù lái. xié shǒu jiù shān guī qù lái. yǒu rén gòng, yuè duì zūn léi. héng yī qín, shèn chù bù xiāo yáo zì zài. xián shì jiè. wú lì hài. hé bì xiàng, shì jiān gān huàn ài. yǔ jūn diào, wǎn yān hán lài. zhēng bái yú dào fàn, xī tóng gōng sǔn cài.

归去来：回去吧，用陶渊明《归去来兮辞》意。旧山：故乡的山。尊罍：酒器，尊和罍都是古代盛酒器。横一琴：横放一张琴。甚处：何处，哪里。逍遥：自由自在。闲世界：清闲无争的世界。利害：利益与损害，指世俗得失。甘幻爱：甘愿沉溺于虚幻的爱欲。晚烟：傍晚的烟雾。寒濑：寒冷湍急的水流。蒸白鱼稻饭：蒸白鱼配米饭。溪童：溪边的孩童。供笋菜：供给竹笋和蔬菜。

此词以“归去来”三叠起调，表达归隐旧山、与友人共赏明月、饮酒弹琴的向往。上片写归隐后的逍遥自在，下片写远离利害、不恋幻爱，与君垂钓寒濑、享用白鱼稻饭笋菜。全词语言质朴，意境清幽，体现黄庭坚超脱尘世、回归自然的情怀。