guō tài céng míng wǒ, liú wēng fù jiàn shuí. rù chán hái zuò hé luó chuí. tè dì gān gē xiāng dài, shǐ rén yí. qiū pǔ héng bō yǎn, chūn chuāng yuǎn xiù méi. bǔ tuó yán pàn xī yáng chí. hé sì jīn shā tān shàng, fàng hān shí.

郭泰：东汉名士，此处用典，存疑。刘翁：未详，存疑。廛：古代城市平民的房地。和罗槌：疑为佛家法器或俗语，存疑。特地：特意。干戈：兵器，代指战争或争斗。秋浦：地名，在今安徽。横波眼：形容眼神如水波流动。远岫眉：形容眉毛如远山。补陀岩：即普陀岩，观音道场，存疑。何似：哪里比得上。金沙滩：地名，存疑。放憨：装傻，放恣。

此词为黄庭坚晚年之作，多用禅典与俗语。上片借郭泰、刘翁等典，写人世纷争令人疑惑；下片以秋浦、春窗之景，衬补陀岩畔夕阳，终归于金沙滩上放憨之自在。全词于诙谐中见超脱，体现作者历经坎坷后的豁达心境。