宋诗
雪梅
梅雪争春未肯降,骚人阁笔费平章。
梅须逊雪三分白,雪却输梅一段香。
注音
méi xuě zhēng chūn wèi kěn xiáng, sāo rén gé bǐ fèi píng zhāng.
méi xū xùn xuě sān fēn bái, xuě què shū méi yī duàn xiāng.
注解
降:服输。骚人:诗人。阁笔:放下笔。阁,同“搁”。平章:评议。逊:不如。输:差、少。
解析
写梅与雪争春,诗人难分高下。后两句各取所长:梅不如雪白,雪不如梅香,说明事物各有长短,应取长补短。
原文来源:chinese-poetry/poet.song · 校验状态:待复核