jiǔ xǐng chí táng gěng bù mián, zhàng wén mò mò gé qīng yān xī fēng dào zhú chū yí yǔ, qiū yuè rú gōng jiàn mǎn xián cán mèng yuǎn jīng chuī jiǎo shù, míng hé cháng gèn yī tiān āi qióng jiàn xiǎo hún duō shì, yě sì yán gēng gǔ yì biān

耿：明亮，此处指清醒。漠漠：弥漫、笼罩的样子。溪风：溪边的风。吹角戍：吹响号角的戍边营地。明河：银河。亘：横贯。衣天：疑为「一天」或「天衣」之误，存疑。哀蛩：悲鸣的蟋蟀。饯晓：送别拂晓。严更：严厉的报更声。古驿：古老的驿站。

此诗写中元节前夜枕上所见所感。首联写酒醒不眠，帐纹如烟；颔联以溪风疑雨、秋月渐圆写秋夜清景；颈联由残梦、银河转入边塞之思；尾联借蟋蟀悲鸣与古驿更声，抒发孤寂羁旅之情。全诗意境清冷幽远，含蓄深沉。