tiān ruò bù ài jiǔ, jiǔ xīng bù zài tiān. dì ruò bù ài jiǔ, dì yīng wú jiǔ quán. tiān dì jì ài jiǔ, ài jiǔ bù kuì tiān. yǐ wén qīng bǐ shèng, fù dào zhuó rú xián. xián shèng jì yǐ yǐn, hé bì qiú shén xiān. sān bēi tōng dà dào, yī dǒu hé zì rán. dàn dé jiǔ zhōng qù, wù wèi xǐng zhě chuán.

酒星：星名，传说主酒。酒泉：地名，也指传说中出酒的泉。清比圣：清酒比作圣人。浊如贤：浊酒比作贤人。大道：指自然规律、人生真谛。自然：天然本性。醒者：清醒的人。

此诗以天地爱酒起兴，说爱酒不违天理。又以清圣浊贤典故，说贤圣皆饮酒，不必求仙。最后说饮酒能通大道、合自然，酒中真趣只可与饮者会心，不必向醒者言说。全诗豪放洒脱，借酒表达对自然真趣的追求。